Moeilijk te geloven wat ze achterliet
moeilijk te verklaren, eenzaam lied
spijkers op het pad waarop ze zich begeeft
moeilijk los te laten wat ze zelf verdreef
Voodoo op haar vacht, voodoo op haar vacht
Te hoog is de lucht, te laag staat het water
ze gaat vooruit en denkt niet aan later
ze wil niet weten wat er op haar wacht
want als ze lacht speelt iemand voodoo op haar vacht
Voodoo op haar vacht, voodoo op haar vacht
Handen klam, knikkende knieën,
haar hart klopt in haar keel
’t is moeilijk te verdragen,
de duivel speelt zijn deel
Hij speelt voodoo op haar vacht, Voodoo op haar vacht
En is er dan iemand die haar altijd strelen wil
die haar heel haar leven lang
als medicijnman van het hart
kan laten dansen in een dampkring van gezang
Voodoo op haar vacht, voodoo op haar vacht
voodoo op haar vacht...
tekst: An-Sofie Noppe & Yves Bondue
muziek: An-Sofie Noppe